اذان تا اذان

مرداد ۲۵م, ۱۳۸۹

یکی را تا می‌شنوی،
کامت خشک می‌شود.
نه انگار که تا لحظه‌ای پیش چون گاو گرسنه خورده و نوشیده‌ای…
سحر!

یکی را اما،
تا می‌شنوی سیراب می‌شوی.
نه انگار که تا لحظه‌ای پیش چون گرگ گرسنه‌ای بودی در تکاپوی طعام…
افطار!

هر دو تکبیرند،
اما این کجا و آن کجا!

۸ پاسخ برای “اذان تا اذان”

  1. شیرین گفت:

    salam 2 sare in dastan efrati darad ke az hade rooze dar kharej ast enngari

    [پاسخ]

  2. سها گفت:

    گذر از این تا آن
    همین است اعجاز صوم او

    [پاسخ]

  3. زهرا قدیانی گفت:

    سلام

    موجی به راه افتاده در اعتراض به مخدوش کردن چادر.
    شما را دعوت می کنم به پیوستن به این موج

    [پاسخ]

  4. هوکاد گفت:

    چه گوییم که هر چه گفتند و گفتیم … هیچ !
    تو بگو !!!
    چه کنیم ؟!!!

    [پاسخ]

  5. توبه! گفت:

    سلام…نیستیم…نیستید…نیستند…دلمان تنگید از این نبودن ها!گرچه…!
    ———————————
    “گذر از این تا آن”…همیشه حصر بین بازه ها و گذر از آن ها…
    …روزه یادآور محرومیتم از خوردن در جاییست که از آن شروع شده ام؛و مشتاقم می کند که اگر روزی تمام کردم؛ درست همان جایی باشم که از آن شروع شدم…پس چه لذتی دارد تکبیر دوم!

    [پاسخ]

  6. Expired گفت:

    دوستم سها چقدر خوب گفت: اعجاز صوم! از این تا آن!

    [پاسخ]

  7. حاج اسیر گفت:

    هر ناله ای
    عاقبتی دارد

    [پاسخ]

  8. دختران بهشت گفت:

    این نیز
    برای خویش
    دردی اس و دردمندی دارد.

    [پاسخ]

نظر بدهید